Eén van de moeilijkste beslissingen van mijn leven

Daar ben ik weer. Met een nieuw verhaal. Een verhaal die mijn hele toekomst bepaalt.

Mijn begeleidster is namelijk al een tijd op zoek naar een woonvoorziening voor mij met 24 uurs zorg in de nabijheid. Waar ik oud kan worden, want de meeste woonvoorzieningen zijn bedoeld om na 3 jaar zelfstandig te gaan wonen. Dit lukt mij niet.

Ik heb nu 3 opties: verlaat ik de stad, blijf ik in mijn huidige woning of is bij de GGZ, wat mij ook nog erg aantrekt, toch het meest passend voor mij?

Tegen mijn eenzaamheid zou ik dan moeten verhuizen, maar wie zegt dat ik daar wel vrienden kan maken? Ik woon hier in de flat ook met mensen met mijn aandoening. Ik heb ze alleen nog nooit gezien. Dit lukt mij niet. Ik heb daar hulp bij nodig. Alleen gaan al mijn begeleidingsuren op aan overleven. Wie zegt dat ik als ik verhuis daar wel vrienden heb? Wel contact met anderen? Dat ze mij daar wel bij gaan helpen. Ik durf namelijk mijn kamer niet af als iedereen elke dag naar de dagbesteding gaat.

En de hulp? Er wonen verschillende beperkingen op het plekje buiten de stad. Volgens mij waren ze niet gespecialiseerd zoals de GGZ dat plekje. En kort geleden heb ik een nieuwe hulpverleenster gekregen, omdat met die ander niet ging die niet gespecialiseerd was in mijn aandoening.

De omgeving, als ik verhuis naar buiten de stad is ook heel ver weg van mijn dagbesteding. Dan ben ik langer onderweg dan dat ik daar bezig ben. Als ik er al kom. Als er al iemand met mij mee kan, want zelfstandig naar de dagbesteding lukt ook niet voor mij. Dat is een te hoge drempel aangezien het zo afgesloten is die ruimte met een deurbel waar tegen je moet praten. Als ik dan nooit meer in de stad kom, zit ik daar in mijn kamer elke dag van de week en met Pokémon GO is er ook niks te doen daar. Ik kan niks bereiken vanaf het appartementje met eigen douche en toilet. Bij de GGZ en in mijn huidige woning wel. Daar is genoeg met Pokémon GO. Alleen als ik naar de GGZ verhuis dan krijg je een kamer en moet je de badkamer delen. Dat is ook nog een obstakel voor mij. Daar heb ik ook hulp bij nodig. Heel veel. Dat was behoorlijk misgegaan in mijn vorige woning 6 jaar geleden.

Ze hebben allebei ‘s nachts een slaapdienst of een oproepbare dienst de woonplekjes. Alleen wat kan ik krijgen als ik in mijn huidige woning blijf en in de WLZ kom? Wat ze gaan proberen voor mij. Zorg vanuit het zorgkantoor in plaats van de gemeente geloof ik dat dat is. Dat is ook nog even afwachten.

Ik hoop dat ik volgende week meer weet over deze onduidelijkheden en dat we alles op een rijtje kunnen schrijven.

Advertentie
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk, Uit mijn leven en getagged , , , , , door Eva . Bookmark de permalink .

Over Eva

Hoi, ik ben Eva. Welkom op mijn blog! Ik zal mezelf even voorstellen. Ik ben 29 jaar oud. Ik ben de jongste uit ons gezin van 5. Ik woon in de stad met begeleiding. Bij mij duren de dingen, de dagelijkse dingen, veel langer en vaak lukt het niet om dit zelf te doen door mijn aandoening. Ik kan dat woord alleen niet uitspreken, dat is te moeilijk. Ik vind zwemmen heel leuk en Pokémon GO spelen doe ik graag. Ik kan heel mooi tekenen, ik teken vooral na. Ik ga in februari een kunstopleiding volgen hier in de stad. Laatst heb ik mijn droomreis gemaakt naar Fins Lapland, dat was heel leuk. Ik ga graag op vakantie. Dit was het. Tot op mijn blog!

3 gedachten over “Eén van de moeilijkste beslissingen van mijn leven

  1. ‘n Helemaal perfect woonplekje ga je waarschijnlijk niet vinden, Eva. Het is wel belangrijk dat je beslissing meer voordelen heeft dan nadelen en het goed voelt voor je.

    Geliked door 2 people

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s